Waarom is het emotioneel loslaten van de ouders zo belangrijk?

We worden geboren met een onvoorwaardelijke loyaliteit naar onze ouders. Dit is heel goed en nodig voor de overleving van de mens als soort. Het werkt echter belemmerend als je niet een opvoeding hebt gehad waar je behoefte aan had en waar je als kind recht op had.

Een emotioneel gezonde opvoeding zorgt ervoor dat je je emotioneel onafhankelijk kunt opstellen ten opzichte van je ouders. Een emotioneel niet gezonde opvoeding zorgt ervoor dat er een ongezonde loyaliteit tussen ouders en kinderen ontstaat. Renate Dorrestein zei ooit in een interview: “Er is geen betere manier om je kinderen aan je te binden dan door ze geestelijk te mishandelen.”

Door een emotioneel gezonde opvoeding worden de kinderen emotioneel zelfstandig. Zij zullen niet onbewust het drama uit hun jeugd herhalen in hun relaties, ze zullen niet onbewust in relaties vluchten uit angst voor eenzaamheid en ze zullen niet impulsief en dus te snel een voor hen ongezonde relatie aangaan. Hun emotionele behoeften zijn niet bevredigd, waardoor ze hun hele leven bij anderen compensatie voor die vroeger onvervulde behoeften blijven zoeken.

Het emotioneel loskomen begint met het leren zelf invulling te geven voor die vroeger onvervulde emotionele behoeften. Het verschilt per persoon hoe de contacten met de ouders daarna zullen zijn; voor iedereen geldt dat de contacten met de ouders erna gezonder zullen zijn. Voor beide partijen overigens. Er komt uit waar jij vrede mee hebt.

Het maakt voor je eigen emotionele ontwikkeling niet uit of je ouders wel of niet nog in leven zijn. Ook als een van je ouders of als beide ouders overleden zijn, hou je dezelfde emotionele afhankelijkheid als die je had toen ze nog in leven waren. Die emotionele afhankelijkheid vermindert pas als je er zelf mee aan de slag gaat.

Mensen wiens ouders nog in leven zijn, hebben het voordeel hun nieuwe gedrag nog met hen te kunnen oefenen. Mensen wiens ouder overleden zijn, kunnen oefenen met andere familieleden of met de eigen kinderen, en met hun eigen partner of met collega’s, of, in geval van een beëindigde relatie met het zichzelf emotioneel losmaken van de ex-partner. Het zijn namelijk dezelfde patronen.

Onbewust voelen we ons aangetrokken tot een partner bij wie we onze patronen van vroeger kunnen herhalen. De patronen zijn bij iemand anders wel te herkennen, maar we herkennen onze eigen patronen niet. Als je (ex-)partner bindingsangst heeft, is de kans erg groot dat je het zelf ook hebt, daarom voelde je je namelijk tot hem of haar aangetrokken.

Onbewust heb je die emotionele onbereikbaarheid en het aantrekken en afstoten opgezocht, hoe pijnlijk dat ook voor jou is. Als je een emotioneel gezonde jeugd had gehad, zou je iemand met bindingsangst ten eerste al snel kunnen herkennen en ten tweede makkelijk kunnen laten schieten, maar voor iemand met een emotioneel niet gezonde opvoeding is het juist de spanning en uitdaging om die partner aan zich te binden.

Omdat je onbewust zelf je patronen van vroeger herhaalt, is het belangrijk dat je aan de slag gaat met je eigen patronen van vroeger. Bovendien is het een progressief proces, omdat je steeds beter je best zult doen, maar dat beter je best doen doe je, zonder dat je het door hebt,  vanuit je oude patronen. Daarom nemen de emotionele pijn, onrust en het gepieker toe in de loop van je relaties en in de loop van je leven. Daardoor kun je van de ene op de andere partner ineens relatieverslaafd zijn en niet meer emotioneel los kunnen komen van deze partner.

Een doorbraak is er als je inziet dat je een eigen aandeel hebt (gehad) in je relatie. Zolang je de ander de schuld blijft geven, zit je in een emotioneel afhankelijke positie. Alles wat de ander jou heeft aangedaan, was namelijk alleen mogelijk zolang en voor zover je dat zelf toeliet. En dáár zit jouw eigen aandeel. En daarvan zit de voedingsbodem in vroeger: in patronen van vroeger.

Mensen met bindingsangst zijn tijdens de jeugd niet emotioneel veilig gehecht geweest aan hun ouders. Als je onveilig gehecht bent, kun je je vervolgens niet veilig emotioneel onthechten van je ouders. Het is aan de ouders om hun kinderen emotioneel te laten onthechten, maar er zijn ouders (ongeveer 40% van de volwassenen) die dat niet kunnen. Dan is het aan jou om dat alsnog zelf te doen. Het goede nieuws is dat dit zeer wel mogelijk.

Om onze jeugd te overleven hebben we onbewust ons gevoel geblokkeerd. Vandaar dat je vooral of alleen op je ratio leeft en alles probeert te beredeneren en te rationaliseren. Dat lukt niet, omdat die patronen voor jou een blinde vlek vormen en daardoor niet te beredeneren en te rationaliseren zijn. Zodra je inzicht hebt in je onbewuste patronen van vroeger, kun je met het afleren van bepaalde gedragingen (waaronder impulsief gedrag en je controlebehoefte) en het aanleren van andere concrete vaardigheden (die per persoon verschillen) als nog jezelf emotioneel opvoeden en werken aan je eigen emotionele ontwikkeling.

‘In elk gezin is er wel iets’ schreef iemand mij. Ik weerspreek dat. Het is niet zo dat er in elk gezin wel iets aan de hand is. Deze gedachte is aantrekkelijk om de eigen sores te nuanceren. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat 40% van de volwassenen (wereldwijd) een niet  gezonde opvoeding heeft gehad en dat dus 60% van de volwassen gelukkig een gezonde jeugd heeft gehad. De definitie van een niet gezonde opvoeding omvat: lichamelijke en/of geestelijke mishandeling; feitelijke, psychische en/of pedagogische verwaarlozing; seksueel en/of emotioneel misbruik; affectieve verwaarlozing; psychisch terreur; het getuige zijn van voornoemde aspecten.

Van die 40% is de helft zich daarvan bewust; de andere 20% is zich niet bewust van de eigen emotioneel gezonde opvoeding. Van mijn klanten is ongeveer 1/3de zich bewust van de omvang van de beschadiging in de jeugd, maar is zich  niet bewust van de uitingsvormen. Ongeveer 1/3de weet dat de eigen opvoeding niet de schoonheidsprijs heeft verdiend en is zich niet bewust van de omvang ervan en ongeveer 1/3de heeft geen weet van de emotioneel niet gezonde processen tijdens de jeugd.

‘Mijn ouders waren niet makkelijk, maar ik ook niet’ schreef iemand mij. Het gaat er niet om dat je zelf niet makkelijk was, want dat was een logische reactie op het gedrag van je ouders, en niet andersom (dat jouw ouders niet makkelijk zouden zijn geweest door jouw gedrag). Gedrag waardoor kinderen ‘niet makkelijk’ worden zijn onder andere: onvoorspelbaar gedrag (hier komt je controlebehoefte vandaan), niet gehoord worden en niet serieus genomen worden (hier komt je behoefte aan aandacht, bevestiging, erkenning en waardering vandaan), oneerlijkheid en onrechtvaardigheid ervaren (hier komt je grote rechtsvaardigheidsgevoel vandaan), uitgespeeld worden tegen andere broers en zussen, verwend worden, feitelijke of emotionele afwezigheid van (een van) de ouders en dergelijke.

Kortom: om te stoppen met piekeren en malen en om een einde te maken aan je emotionele pijn en onrust, is het nodig om alsnog een emotioneel gezonde band te ontwikkelen met je ouders. Omdat het gaat om het aanleren van concrete vaardigheden, maakt het niet uit of ze wel of niet nog leven. Ook als ze niet meer zouden leven, kun je de patronen van vroeger een plaats geven en er andere patronen voor in de plaats aanleren.

Ik heb een Videojaarprogramma ontwikkeld met de TOP 15 aspecten waar mensen, die willen loslaten, last van hebben: Piekeren, Angst en paniek, Depressieve gevoelens/dips/down/neerslachtigheid/gedeprimeerdheid, Eenzaamheid/leegte/gemis, Slecht slapen, Stress/spanning, Burn-out/overspannenheid/overwerkt, Vermoeidheid/ futloosheid/energiegebrek, Gebrek aan zelfvertrouwen/negatief zelfbeeld/minderwaardigheidsgevoel, Besluiteloosheid/niet kunnen kiezen/twijfel/spijt/dilemma/geen actie ondernemen, Geen grenzen aan kunnen geven/geen Nee kunnen zeggen/pleasegedrag, Schaamte en schuldgevoel, Boosheid/agressie/frustratie/ergernissen, Emotionele pijn, Niet kunnen genieten/niet de zin van het leven weten/niet gelukkig zijn/niet weten wie je bent.

Over elk van de symptomen leer je wat het is, hoe het ontstaat en hoe jij het kwijt kunt raken.

‘Je video heeft me meer gedaan dan de psychiater, psychotherapeut en psycholoog in het verleden.’
‘Je geeft concrete en praktische tips om er vanaf te komen’

De eerste video, over Piekeren, kun je hier gratis en vrijblijvend bekijken, om te kijken of het Videojaarprogramma iets voor je is. Meer informatie over het Videojaarprogramma of het Videojaarprogramma direct bestellen kan hier.

Mijn boek Stop liefdesverdriet gaat over jouw eigen aandeel in jouw relatie en wat je daarin zelf ten goede kunt veranderen (290 pagina’s, 24,95 euro). Ook kun je lezen hoe we tot onze partnerkeuze komen en wat de invloed daarvan is op je leven. Je kunt een Gratis Probeerversie (38 pagina’s) downloaden, met de Cover, Inleiding, Inhoudsopgave, Tekst en de Achterzijde kaft.

‘Je geeft veel concrete tips en dat vind ik zeer waardevol!’

Hier vind je de Gratis Probeerversie en hier kun je het boek ook  aanschaffen.
Makkelijk bestellen (geen verzendkosten) kan hier. 

Hartelijke groeten,

Ammy van Bedaf MSc

Universitair geschoolde psycholoog

Cognitieve gedragstherapie

info@loslaten.nu          06-53 65 13 59          www.loslaten.nu

Lidmaatschapsnummer Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) 213178