Loslaten wie je bent

Loslaten wie je bent is gelukkig nog wel degelijk heel goed mogelijk. 

Vaak krijg ik via mail de vraag hoe iemand kan ontdekken wie hij/zij werkelijk is. Die vraag volgt dan op een beschrijving van de situatie waar men in verkeert. Mijn reactie is dan: wie je nu werkelijk bent, dat heb je in jouw mail beschreven. Ik leg vervolgens uit hoe die situatie voortvloeit uit patronen van vroeger en waarom de vraag Wie ben ik eigenlijk? feitelijk niet de juiste vraag is om verder te komen in het leven. 

De vraag kan langskomen in verschillende varianten: Wat moet ik doen om mijn eigenlijke ik weer te zijn (worden/ontdekken)?; Hoe kan ik weer mezelf worden?; Hoe kom ik erachter wie ik ben? Wie is mijn werkelijke ik? e.d. De vraag is een heel logische, maar niet de vraag die gesteld zou moeten worden.

De vraag die  gesteld zou moeten worden is: Wie/Wat/Hoe wil ik zíjn? Wat je bént weet je, want dat is de persoon die in de situatie verkeert die je zelf beschrijft. Wie/Wat/Hoe je wilt zíjn, is iets anders.

Vaak wordt aangegeven dat men weer wil zijn zoals een bepaalde tijd geleden, vóór die relatie, of vóór die relatiebreuk. Ook die gedachte is begrijpelijk, maar niet de juiste, want ook toen leefde je al vanuit je patronen van vroeger, alleen dat had je nog niet door. Je had je blinde vlekken ook toen nog niet door, net zo min als de signalen die je niet zag of niet serieus nam.

Zoals je nu bent geworden en zoals je nu dus bént, vloeit voort uit patronen van vroeger. Als je vroeger een emotioneel gezonde jeugd hebt gehad, is de kans erg groot dat je nu een emotioneel gezond levenspatroon hebt ontwikkeld, wat de kans zeer klein maakt dat je dit leest, want in dat geval zou je sowieso niet op mijn website terecht zijn gekomen. Ik mag wel veronderstellen dat mensen die op mijn website komen emotionele pijn en onrust ervaren. Deze emotionele pijn en onrust vloeien ook voort uit patronen uit hun jeugd. 

We gaan pas hulp zoeken als de emotionele pijn en onrust groot of ondraaglijk is geworden. Vanuit je patronen van vroeger is dat ook weer logisch, want je hebt een groot doorzettingsvermogen meegekregen en onbewust vind je dat je het allemaal alleen moet kunnen. Dat je dat doorzettingsvermogen ook inzet op je emotioneel ongezonde patronen van vroeger heb je niet door. 

De vraag Wie/Wat/Hoe wil ik zijn? is de juiste vraag om je patronen van vroeger te kunnen doorbreken. Je weet waar je vanaf wilt en je weet wat je graag wilt ontwikkelen. Het is ook weer vanuit jouw patronen van vroeger, dus vanuit jouw kindbeeld, dat je denkt dat jij dat niet kunt. Je hebt het ontwikkelen van bepaalde vaardigheden sowieso niet meegekregen vanuit je jeugd. Dat wil niet zeggen dat je die niet alsnog kunt ontwikkelen. Dat is gelukkig heel goed mogelijk.

De belangrijkste vaardigheden die alsnog moeten worden ontwikkeld, zijn het alsnog leren naar je gevoel te gaan, het afleren van impulsief gedrag, het doorbreken van piekergedrag, het leren omgaan met angst voor afwijzing waardoor ook dit doorbroken kan worden, en het aanleren van emotioneel gezonde communicatie en gespreksvoering. Hoe dat er allemaal feitelijk uit ziet in het heden en hoe de oorzaak daarvan er feitelijk in de jeugd uitzag, verschilt per persoon.

Dit zijn allemaal concrete vaardigheden die alsnog heel goed zijn aan te leren. Zoals jouw patronen van vroeger nu nog elkaar op een negatieve manier versterken, is het niet moeilijk voor te stellen dat bovengenoemde vaardigheden elkaar op een gegeven moment positief gaan versterken. 

Wat er voor nodig is, is inzicht in jouw patronen van vroeger

 Affectieve verwaarlozing houdt in dat iemand geen aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, troost, aanmoediging heeft gekregen, ook niet op de momenten dat je het als kind nodig had. 

Emotioneel misbruik is als die emotionele voeding (zoals aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, e.d.) van het kind naar de ouder gaat (in plaats van zoals het hoort: van de ouder naar het kind). Dat gebeurt als de ouder (meestal de ondergeschikte/subassertieve ouder) in een voor het kind niet herkenbare slachtofferrol zit, waardoor het kind te doen krijgt met die ouder. Het kind gaat zichzelf ontzien en wegcijferen om maar niet nog meer last te zijn voor die ouder. Uit dit emotioneel misbruik ontstaat de voedingsbron voor de latere emotionele pijn en onrust in relaties. Affectieve verwaarlozing en emotioneel misbruik gaan altijd samen omdat affectieve verwaarlozing leidt tot emotioneel misbruik, omdat affectieve verwaarlozing in de jeugd van de ouder leidt tot emotioneel misbruik van de kinderen. De ouders ‘halen’ onbewust bij hun kinderen wat ze op emotioneel gebied niet van hun eigen ouders hebben gekregen. 

Geestelijke mishandeling betreft alle vormen van het naar beneden gehaald worden, het afgewezen worden, het niet goed (genoeg) doen, zowel verbaal als non-verbaal. 

Lichamelijke mishandeling is als er van fysiek geweld sprake is. In geval van lichamelijk geweld is er ook altijd sprake van geestelijke mishandeling en van affectieve verwaarlozing en emotioneel misbruik.

Voor een kind is het getuige zijn van fysiek of verbaal geweld net zo bedreigend als het zelf ondergaan van dit geweld. Bij een kind lichten dezelfde hersengebieden op als het fysiek geweld tussen/van de ouders ziet dan wanneer het dat zelf ondergaat. 

In geval van seksueel misbruik is altijd tevens sprake van geestelijke mishandeling (bijvoorbeeld in de vorm van emotionele chantage), emotioneel misbruik, affectieve verwaarlozing en (dreiging met) lichamelijke mishandeling.

Van pedagogische mishandeling is sprake als een kind niet de door hem of haar gewenste opleiding heeft mogen volgen of niet het door hem of haar gewenste beroep heeft mogen kiezen.

Per persoon verschillen de specifieke uitingsvormen van deze patronen van vroeger en de manier waarop die nu nog in stand worden gehouden.

Het zijn dan ook deze patronen van vroeger, en dan per persoon de specifieke uitingsvormen daarvan, die de oorzaak zijn van de problemen waar je in je latere leven tegenaan loopt. 

Kortom: niet wie je eigenlijk bént, maar Wie/Wat/Hoe je wilt zíjn zou leidend moeten zijn in jouw leven. Om een leven te leiden (in plaats van te ‘lijden’) is het nodig inzicht te krijgen in je patronen van vroeger en in de specifieke uitingsvormen daarvan.

[contentblock id=3 img=gcb.png] [contentblock id=4 img=gcb.png] [contentblock id=5 img=gcb.png]