Loslaten van je slachtofferrol

Loslaten van een slachtofferrol is belangrijk. Veel mensen zitten, zonder dat ze dat zelf door hebben, in de slachtofferrol.

Dat ze het zelf niet door hebben, maakt weer onderdeel uit van hun slachtofferrol. De belangrijkste reden dat ze het zelf niet door hebben, is omdat ze grotendeels of volledig de schuld bij de ander leggen, wat een van de uitingsvormen is van het hebben van een slachtofferrol.

Iemand die NIET in een slachtofferrol zit, weet dat hij of zij eigen verantwoordelijkheid heeft en zal die ook nemen. Betrokkene kijkt wat het eigen aandeel is en onderzoekt wat hij of zij hieraan kan veranderen om toch het doel te bereiken.

Je kunt op  verschillende manieren in een slachtofferrol zitten:

* door het niet inzien van je eigen aandeel in de situatie;

* door het niet nemen van je eigen verantwoordelijkheid in een bepaalde gebeurtenis;

* door het de ander grotendeels of helemaal de schuld geven van de situatie waar je in verkeert;

* niet doorhebben hoe het eigen gedrag kan overkomen of feitelijk overkomt op de ander;

* in een ongelijkwaardige relatie zitten met een dominante en een ondergeschikte partner;

* pleasegedrag vertonen;

* dominant gedrag vertonen;

* de ander willen overtuigen;

* in de redderrol zitten,

om een aantal voorbeelden te noemen.

Het is een misverstand dat de ondergeschikte partij altijd of alleen in de slachtofferrol zit. Ook een dominant of autoritair persoon kan in de slachtofferrol zitten.

Deze aspecten worden wel als zodanig bij de ander herkend. De kans is dan ook groot dat je, tijdens het lezen van bovengenoemde kenmerken, meteen in de modes schoot van het kijken in hoeverre deze aspecten op jouw (ex-)partner van toepassing waren. Dit is een uitingsvorm van de oorzaak bij de ander leggen. Mensen die niet in de slachtofferrol zitten, kijken naar  hun eigen aandeel, altijd, voordat ze naar het aandeel van anderen kijken.

Het werkt inderdaad andersom: pas als je je eigen aandeel kent, kun je zien wat het aandeel van de ander(en) is. We hebben wel last van het gedrag van de ander maar hebben niet door hoe ons eigen gedrag naar de ander er uit ziet. Hier zijn twee belangrijke redenen voor.

De eerste is dat we alleen de pijn van de afwijzing door de ander voelen. We voelen niet hoe we ook bij de ander pijn veroorzaken door onze eigen afwijzing naar de ander toe. We herkennen lang niet altijd hoe ons gedrag afwijzing bij de ander is. Terwijl we zelf verbolgen en zelfs gepijnigd en gekwetst zijn en als zodanig reageren als we afwijzing van de ander ontvangen.

Een andere reden is dat we niet door hebben hoe we vanuit onze patronen van vroeger handelen. Dat is voor ons namelijk normaal. Dat het voor ons normaal is, komt omdat onze ouders vroeger ons enige voorbeeld waren en we als kind geen ander vergelijkingsmateriaal hadden. Het is ook vaak de enige manier die we kennen, omdat we nooit iets anders aangeleerd hebben gekregen.

Iemand die in de slachtofferrol zit, zal er onbewust heel veel, zo niet alles, aan doen om in die slachtofferrol te blijven zitten. Het biedt iemand namelijk iets om in de slachtofferrol te zitten. Zolang men in een slachtofferrol zit, hoeft men niet het eigen aandeel in te zien. Hierdoor kan men de eigen onbewuste illusies in stand houden, hoeft men niet de eigen onjuiste interpretaties en aannames te checken, hoeft men niet zozeer naar de ander te luisteren, hoeft men niet te overleggen en kan men doorgaan met het (on)bewust doordrukken van de eigen wil en met het overtuigen van de ander.

Vaak zitten beide partners in een slachtofferrol. Dat is het geval als er een machtsstrijd aan de gang is. Van een machtsstrijd is sprake als de een niet alleen gelijk wil hebben, maar dat gelijk ook nog van de ander wil krijgen. Als je alleen gelijk zou willen hebben, zou je tevreden zijn met het volgens jouzelf hebben van gelijk. Je zou dit niet nog een keer hoeven horen van de ander. Mensen die in een machtsstrijd zitten, hebben niet genoeg aan hun eigen gelijk, maar willen dit ook nog eens van de ander krijgen. Aangezien de ander ook gelijk van de ander wil krijgen, gaat hem dat niet worden en is de strijd, ruzie of het conflict geboren.

Kenmerkend voor een machtsstrijd is dat het gelijk van de een ten koste gaat van het gelijk van de ander. Zonder machtsstrijd kunnen twee meningen naast elkaar bestaan in plaats van dat, zoals bij een machtsstrijd, de ene mening in plaats van de ander komt te staan. Mensen in een machtsstrijd verwarren hun eigen mening met een feit of met wat zij als de werkelijkheid of als de waarheid beschouwen. En dat uit zich dan in een ruzie of een conflict.

Een slachtofferrol kost veel want het veroorzaakt mede de pijnlijke of verwarrende situatie waar je in verkeert, ongeacht of het met je relatie, je werk, je ouders of je kinderen heeft te maken.

Je kunt gelukkig je slachtofferrol loslaten. Dat doe je door jouw eigen aandeel te leren kennen in de situatie waar je in verkeert. Zodra je je eigen aandeel weet en kent, weet en ken je ook het aandeel van de andere(n). Kenmerkend voor alle mensen die in een slachtofferrol zitten, zijn de onjuiste interpretaties volgens welke men handelt. Men heeft niet door dat het onjuiste interpretaties zijn, waardoor men deze ook niet checkt bij de ander, waardoor men handelt en leeft vanuit de eigen onjuiste interpretaties.

In tegendeel tot wat men denkt, is het juist het loslaten van de slachtofferrol dat opluchting en bevrijding geeft. Dat is ook logisch, want het is juist het vasthouden aan de eigen patronen van vroeger waardoor men in de pijnlijke of verwarrende situatie is geraakt en blijft zitten. De slachtofferrol ziet er voor iedereen anders uit, afhankelijk van de specifieke uitingsvormen van de eigen patronen van vroeger. Na het loslaten van je slachtofferrol ben je in staat om emotioneel gezond, functioneel en doelgericht gedrag te vertonen, waardoor je wél feitelijk invulling kunt geven aan je wensen.

Kortom: een slachtofferrol kan vele uitingsvormen hebben. Een slachtofferrol draagt voor een groot deel bij aan de situatie waarin men verkeert. Een slachtofferrol is voor iemand zelf vrijwel altijd onzichtbaar. Het is een van de overlevingsmechanismen vanuit patronen van vroeger van waaruit men handelt. De slachtofferrol is logisch vanuit vroeger toen je kind was, maar nu loop je er tegen aan en vormt het een grote belemmering.

[contentblock id=3 img=gcb.png] [contentblock id=4 img=gcb.png] [contentblock id=5 img=gcb.png]