Loslaten op je werk en in je bedrijf

Loslaten op je werk is net zo belangrijk als in of na je relatie. Loslaten houdt overigens niet zo maar in dat je je partner of je werk zou moeten loslaten, maar dat je patronen binnen je relatie of binnen je werk verandert. Daaruit volgt dan vanzelf waar jij vrede mee hebt: doorgaan of stoppen met relatie of werk.

Loslaten op je werk kent veel verschillende uitingsvormen. Onderliggende patronen zijn de voedingsbron voor allerlei verschillende uitingsvormen, die in je privéleven hetzelfde zijn als in je werk. Als je pleasegedrag vertoont of moeilijk Nee kunt zeggen, zul je dat zowel in je relatie als in je werk doen. Ook een dominante of juist ondergeschikte rol zul je ook zowel in je relatie als in je werk vertonen. Het is naar mijn mening dan ook onbegrijpelijk dat we in Nederland een onderscheid kennen tussen Arbeidspsychologie en Gezondheidspsychologie: alsof de emotionele gezondheid niet van invloed zou zijn op ons werk. Dat is de reden dat ik, als Arbeidspsycholoog, in mijn vrije studieruimte, cursussen Gezondheidspsychologie heb gedaan. Dat bleek een uitstekende combinatie te zijn.

Hieronder beschrijf ik een aantal voorkomende situaties waarin er sprake kan zijn van rolverwarring en/of van belangenverstrengeling tussen privé en zakelijk. 

Het komt voor dat er belangenverstrengeling is tussen zakelijke en privé aspecten. Een veel voorkomende manier is dat beide partners of beide ex-partners belangen in eenzelfde bedrijf hebben en/of er in samenwerken. Dit kan emotionele onrust veroorzaken op zowel relationeel gebied als op zakelijk gebied. De ingeslopen en doorgaans onbewuste rolpatronen en eventuele ergernissen die binnen de relatie spelen, zijn ook van toepassing op het bedrijf tijdens het werk. En andersom kunnen de verhoudingen op het werk van invloed zijn op de privérelatie.

Het komt voor dat de materiële en financiële belangen onbewust een grote of grootste rol spelen in twijfel over een scheiding. Dat kan ook het geval zijn ten aanzien van investeringen in onroerend goed.

Jouw ouders hebben of hadden een familiebedrijf en er werd aangenomen dat jij dat zou overnemen.

Een van je ouders bemoeit zich nog met jouw bedrijf, terwijl het stokje al een aantal jaren geleden aan jouw is overgedragen.

Een van je ouders en voormalig eigenaar van het (familie)bedrijf werkt nog bij jou in het bedrijf en bemoeit zich met aspecten waar hij of zij niet meer over gaat.

Er spelen conflicten binnen de familie tussen broers en zussen over bijvoorbeeld de verdeling van grond, zakelijke of financiële belangen.

Een relatie op het werk kan spanning veroorzaken, afhankelijk van of (een van) beiden gehuwd is of een relatie heeft en hoe daar tegenaan gekeken zal worden. Ook kan de ongelijkwaardigheid in functie binnen de relatie een rol spelen, waarbij het vaak voorkomt dat de een leidinggevende en de ander ondergeschikte is, waarbij het ook voorkomt dat de leidinggevende de ander moet beoordelen.

De bemoeienis van een van de partners met de zakelijke werkzaamheden van de andere partner kan voor ergernis en frustraties zorgen.

Jouw partner of jijzelf kan zich verliezen in het werk en zelfs workaholic gedrag vertonen. Workaholic gedrag is vluchtgedrag.

Je kunt het gevoel hebben dat je nooit klaar bent met je werk. Hierachter kan bijvoorbeeld zitten dat je niet wordt aangestuurd, of niet prioriteiten kunt kiezen, of geen Nee kunt zeggen, en dergelijke.

Je kunt succesvol zijn in je werk en tegelijkertijd het gevoel hebben dat je niet gelukkig bent en dat er meer moet zijn, maar je weet niet wat. 

Je hebt naast je werk ook nog de zorg over anderen in jouw omgeving en/of bent mantelzorger. Dit veroorzaakt een grote emotionele belasting, het gevoel dat je niet meer (voldoende) aan jezelf toekomt, waardoor er overbelasting ontstaat.

De mantelzorg is ongelijk verdeeld binnen jouw familie.

Je partner kan veel weg zijn voor het werk of vaak naar het buitenland moeten, terwijl jij daar elke keer weer tegenop ziet.

Financiële belangen kunnen op allerlei verschillende manieren verstrengeld zijn, zoals bijvoorbeeld geld dat van je ouders of schoonouders is verkregen enkel en alleen om in je huis of om in het bedrijf te investeren.

Financiële ongelijkwaardigheid tussen partners kan een onbewuste afhankelijkheid in de relatie en in de omgang veroorzaken.

Je hebt jezelf overwerkt of bent burn-out. Je hebt geen zin meer in je werk en voelt je leeg. Je bent een doorzetter en weet niet van opgeven. Het woordje ‘stoppen’ komt in jouw woordenboek niet voor en je gaat door tot het jouw lichaam is die aangeeft dat het zo niet meer verder kan. Dan klopt het dat het zó niet meer verder kan, maar op een andere manier gelukkig wel.

Je hebt een arbeidsconflict, voelt je onheus bejegend en komt er maar niet uit.

Als leidinggevende merk je dat jouw beleid niet op de werkvloer komt.

De omgang met je collega’s is niet zoals je zou willen.

Je weet niet wat je met je huidige functie, baan, beroep of bedrijf wilt en je weet niet wat je nu wérkelijk wilt doen en hoe je dat zou kunnen realiseren.

Je weet niet waar je passie ligt.

Alle bovengenoemde scenario’s/casus hebben hun voedingsbron in patronen van vroeger. Dat kan variëren van pleasegedrag of controlegedrag, tot verantwoordelijkheidsgevoel, perfectionisme, het niet hebben kunnen of mogen kiezen van je eigen opleiding en/of beroep, het onbewust de voetsporen van een van je ouders gekozen hebben om hem of haar te behagen, schuldgevoelens of gevoelens van schaamte, enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Zowel de patronen van vroeger als de uitingsvormen daarvan verschillen per persoon en per situatie.

Vaak spelen meerdere scenario’s tegelijk een rol, die ook weer elkaar beïnvloeden. Dat maakt het inzicht krijgen in de materie voor jezelf moeilijk. Bovendien heb je je eigen rolverwarring of belangenverstrengeling niet door en ken je je eigen blinde vlekken van vroeger niet. Als je bijvoorbeeld vroeger thuis als kind te veel verantwoordelijkheid opgelegd kreeg, zul je dat later in je werk ook makkelijk doen. Dit gedrag is voor jou daarom ook heel logisch, want je weet niet anders. Omdat je niet anders hebt geleerd, zul je niet makkelijk in staat zijn je grenzen of je wensen aan te geven.

In al deze situaties zit de doorbraak in het afschillen van de angsten, belangen, verlangen en voorkeuren van de verschillende ‘actoren in het spanningsveld’. Je houdt jouw situatie op de een of andere manier zelf in stand. Ik zeg altijd: dat is het goede nieuws, want dat kun je zelf veranderen.  Op grond van jouw angsten, belangen, verlangen en voorkeuren kun je uitzoeken hoe jouw voorkeuren kunnen worden gerealiseerd binnen jouw huidige situatie en omgeving, zowel privé als zakelijk. Dit haalt de angel uit je emotionele pijn en onrust. Het is niet de situatie of het systeem, of de structuur of de organisatie die jouw emotionele pijn en onrust veroorzaakt, maar jouw onvermogen hierin functioneel te handelen. En dat vloeit voort uit jouw patronen van vroeger. Dat is goed nieuws want dat kun je nu zelf veranderen.

Kortom: veel meer dan we ons realiseren beïnvloeden werk en privé elkaar. Het is gelukkig je eigen onmacht om hierin functioneel en doelgericht te kunnen handelen, dan kun je er namelijk zelf iets aan veranderen. Als je inzicht hebt in je eigen patronen van vroeger en in hoe je de uitingsvormen daarvan nu nog zelf, onbewust en onbedoeld in stand houdt, kun je die veranderen in functioneel en doelgericht gedrag.

[contentblock id=3 img=gcb.png] [contentblock id=4 img=gcb.png] [contentblock id=5 img=gcb.png]