Kindermishandeling, het grootste taboe van de mensheid?

Week van de Kindermishandeling

Volgende week is het de jaarlijkse Week van de Kindermishandeling. Op de tv en radio en in de schrijvende pers wordt er extra aandacht besteed aan dit onderwerp.

 

een vorm van kindermishandeling is dat een volwassene schreeuwt tegen een kind

 

 

Kindermishandeling

Het woord kindermishandeling is een naar woord. Onbewust wekt het de indruk dat kinder – mis – handeling met opzet gebeurt, wat zelden het geval is. De weerstand tegen het woord is dan ook te begrijpen. Daarnaast is het, zeker voor kinderen, ondraaglijk te beseffen dat het niet de ouders heeft waar het recht op en behoefte aan heeft.

Emotioneel ongezonde opvoeding

Ik gebruik daarom de woorden ’emotioneel ongezonde opvoeding’ of ‘patronen van vroeger’. Dat klinkt neutraler en ik heb gemerkt dat deze woorden geen weerstand ondervinden. Van de huidige volwassenen heeft 40% in de jeugd te maken gehad met een emotioneel ongezonde opvoeding.

40%   de helft

Van deze 40% is de helft, (dus 20% van de 100%) zich daar min of meer van bewust. De andere 20% is zich daar niet van bewust. Ontkenningsgedrag komt dan ook bij deze 20% vandaan. En de overige 60% weet gelukkig niet waar we het over hebben. Gelukkig maar.

Ondanks

Mensen geven wel eens aan dat ze het maar mooi hebben gered, ‘dankzij hun jeugd’. Dan denk ik: je hebt het gered ondanks je jeugd. Moet je nagaan wat je had kunnen bereiken als je een gezonde opvoeding zou hebben gehad. Moet je nagaan als je je volledige ontwikkelingspotentieel zou hebben aangeboord.

Google

Dat ik in dit blog toch het woord kindermishandeling zal gebruiken, heeft met Google te maken. De journalisten die deze week aan hun stukjes over dit onderwerp beginnen te schrijven, zullen niet googelen op ’emotioneel ongezonde opvoeding’ of op ‘patronen van vroeger’. En ik wil ze natuurlijk niet de kans ontnemen op op mijn blog te komen.

Loyaliteit

We worden geboren met een blinde loyaliteit naar onze ouders. Dat is nodig voor de overleving van de mens als soort. Die loyaliteit hoeft echter niet wederkerig te zijn. De ouders hoeven dus geen loyaliteit naar hun kinderen te voelen. En zullen dat waarschijnlijk ook niet kunnen als ze dat ook niet van hun eigen ouders hebben gekregen.

Ongezonde loyaliteit

Sterker nog: als kinderen te maken hebben met welke vorm van kindermishandeling dan ook, kunnen ze een ongezonde en ziekmakende loyaliteit naar de ouders ontwikkelen. Of kinderen zullen zich min of meer van hun ouders afkeren. Wat ook kan gebeuren is dat een kind een ongezonde loyaliteit ontwikkelt naar de ene ouder en zich min of meer afkeert van de andere ouder.

Onveilige hechting

“Je kunt je kinderen niet beter aan je binden dan door ze te mishandelen.” Dit zei Renate Rubinstein lang geleden in een interview in Elseviers Magazine. Een heel rake opmerking naar mijn mening. Door kindermishandeling ontwikkelen kinderen een onveilige hechting.

40%

Bij een onveilige hechting zijn de ouders niet in staat een emotioneel veilige hechting aan te gaan met hun kind. Wat logisch is, omdat hun ouders daartoe ook niet in staat waren naar hen toe. 40% van de huidige volwassenen is onveilig gehecht, bleek een jaar geleden uit onderzoek. Dit zou best wel eens overwegend dezelfde 40% kunnen zijn die in hun jeugd met kindermishandeling te maken heeft gehad.

Binding

Een emotioneel veilige hechting in je jeugd is nodig om je emotioneel te kunnen losmaken van je ouders. En dat is nodig om een emotioneel gezonde binding met een partner aan te kunnen gaan. Mensen die onveilig gehecht zijn, kunnen vaak niet alleen zijn en/of niet een emotioneel gezonde relatie aangaan met een partner.

Wat is kindermishandeling?

Onder kindermishandeling wordt doorgaans  het volgende verstaan: emotionele verwaarlozing, geestelijke mishandeling, fysieke mishandeling en seksueel misbruik. Ik heb echter ontdekt dat emotioneel misbruik vaak niet genoemd wordt als een van de vormen van kindermishandeling. Terwijl emotioneel misbruik grote nadelige gevolgen heeft in iemands leven. Zowel op relationeel als op zakelijk gebied.

Ik onderscheid de volgende vormen van kindermishandeling:

Affectieve verwaarlozing (i.p.v. ’emotionele’ verwaarlozing; het is echter hetzelfde) houdt in dat iemand geen aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, troost, aanmoedigingen en complimenten e.d. heeft gekregen.

Emotioneel misbruik (ook wel parentificatie genoemd) houdt in dat de emotionele voeding (zoals aandacht, waardering, erkenning, e.d., zie: bij affectieve verwaarlozing) van het kind naar de ouder gaat. In plaats van zoals het hoort: van de ouder naar het kind. Dat gebeurt wanneer de ouder in een slachtofferrol zit. Hierdoor krijgt het kind te doen met die ouder. Het kind voelt aan dat de ouder het niet aankan, wat zeer bedreigend is voor het kind. Want als de ouder het niet meer aankan, wat moet er dan van het kind terecht komen? Het kind kan daarom niet anders dan de ouder ontzien en zichzelf wegcijferen, om maar niet nog meer ‘last’ te zijn voor die ouder. Dit emotioneel misbruik is de voedingsbron voor de latere emotionele pijn en onrust in relaties en voor het ontwikkelen van een redderrol, ouderrol of hulpverlenerrol naar de eigen partner toe.
Affectieve verwaarlozing en emotioneel misbruik gaan altijd samen, omdat affectieve verwaarlozing in de jeugd van de ouder leidt tot emotioneel misbruik van de eigen kinderen. De ouders ‘halen’ dan onbewust bij hun kinderen wat ze op emotioneel gebied (steun, bevestiging, aandacht, e.d.) niet van hun eigen ouders hebben gekregen.

Geestelijke mishandeling betreft elke vorm van het naar beneden gehaald worden, het afgewezen worden, het niet goed doen, het niet goed genoeg zijn, het niet deugen, het genegeerd worden, het doodgezwegen worden, het naar beneden gehaald worden, het afgewezen worden, het gepest worden, het vernederd worden, het gekwetst worden, dat er naar je geschreeuwd wordt, het opgesloten zitten (ook zonder dat de ruimte afgesloten is) e.d., zowel verbaal, als non-verbaal.
Iemand die geestelijk mishandeld is, is ook altijd affectief verwaarloosd en emotioneel misbruikt. Deze drie vormen gaan dus samen.

 

een vorm van kindermishandeling is het tekeer gaan tegen je kind

 

Lichamelijke mishandeling is als er van fysiek geweld sprake is, op welke manier dan ook. Dit kan in de vorm van slaan, beuken, schoppen, knijpen, aan de haren trekken, knevelen, ergens aan vastbinden, branden, met voorwerpen naar iemand gooien, e.d.
In geval van lichamelijke mishandeling is er ook altijd sprake van affectieve verwaarlozing, emotioneel misbruik en geestelijke mishandeling.

 

kind slachtoffer van kindermishandeling

 

Getuige zijn van fysiek of verbaal geweld. Onderzoek heeft aangetoond dat voor een kind het getuige zijn van fysiek of verbaal geweld tussen ouders of tussen ouders en broers of zusjes net zo bedreigend en beschadigend is als het zelf ondergaan van dit geweld.

 

slachtoffer van kindermishandeling is getuige van ruzui tussen haar ouders

 

Seksueel misbruik bij een kind kent oneindig veel meer uitingsvormen dan aanranding of verkrachting. In geval van seksueel misbruik is ook sprake van geestelijke mishandeling (bv in de vorm van emotionele chantage of bedreiging), emotioneel misbruik, affectieve verwaarlozing en van lichamelijke mishandeling of dreiging daarmee.

Pedagogische mishandeling is als een kind tegen haar/zijn zin op een vereniging moet of een bepaald instrument moet bespelen. Waarbij belangrijk is dat dan vaak de mening van het kind niet wordt gevraagd en de kind al weet dat er tegen ingaan geen zin heeft. Of als de jong-volwassene niet de door haar of hem gewenste opleiding of het niet door hem of haar gewenste beroep mag kiezen. Hierdoor kan iemand de mogelijkheid worden onthouden diens eigen interesses of passie ontwikkelen.

Pedagogische verwaarlozing is als het kind niet is aangemoedigd of ondersteund in zijn of haar eigen interesses of hobby’s. Of als het kind geen lid kon of mocht worden van een vereniging waar het graag op wil. Pedagogische mishandeling en pedagogische verwaarlozing gaan vaak samen.

Specifieke uitingsvormen

Ik ben tot het onderscheid in deze vormen van kindermishandeling gekomen op grond van de meer dan 220 klanten die ik heb geholpen die van zichzelf vermoedden of wisten dat ze een emotioneel ongezonde jeugd hadden gehad.

Oneindig

Het is belangrijk om te realiseren dat de specifieke uitingsvormen van deze vormen van kindermishandeling oneindig is. Per persoon verschillen de specifieke uitingsvormen én de manier waarop ze in het volwassen leven nu nog, onbewust en onbedoeld, in stand worden gehouden.

Herkennen

Al mijn klanten zijn affectief verwaarloosd, emotioneel misbruikt en geestelijk mishandeld. Doorgaans herkennen zij zelf alleen de affectieve verwaarlozing. Soms de parentificatie, omdat ze daar over hebben gelezen of omdat het bij een eerdere hulpverlener ter sprake kwam.

Normaal

Geestelijke mishandeling wordt vrijwel nooit door betrokkene zelf als zodanig herkend.Affectieve verwaarlozing, emotioneel misbruik en geestelijke mishandeling vinden systematisch en structureel plaats, vrijwel elke dag. Het is voor het kind zo normaal als de lucht die het inademt.

Niet altijd herkend

Ongeveer de helft van mijn klanten zijn lichamelijk mishandeld. En ongeveer 1 op de 5 is seksueel misbruikt. Seksueel misbruik en lichamelijke mishandeling worden niet altijd als zodanig door het slachtoffer herkend. Dat komt omdat de vormen daarvan oneindig zijn en door betrokkene niet vallen onder wat hij/zij onder slaan en schoppen verstaat (in geval van lichamelijke mishandeling) of niet vallen onder wat hij/zij onder aanranding of verkrachting verstaat (in geval van seksueel misbruik).

Grotere kans

Pedagogische mishandeling of pedagogische verwaarlozing leiden tot een grotere kans op depressiviteit of burn-out. De meeste van mijn burn-out of depressieve klanten zijn pedagogisch mishandeld en/of pedagogisch verwaarloosd.

Grootste misverstand over kindermishandeling

Bij slachtoffers van kindermishandeling is het grootste misverstand dat kindermishandeling alleen zichtbaar gedrag zou betreffen. Kindermishandeling is echter net als een grote ijsberg. Je ziet alleen het topje maar (als je dat al ziet). In mails lees ik regelmatig opmerkingen als: ‘Ik ben niet geslagen, mijn ouders waren niet alcoholverslaafd en ik ben niet verkracht. Ik ben niet als kind mishandeld.’

Onzichtbaar

Kindermishandeling is voor het kind dat het ondergaat sowieso onzichtbaar. Ook het overlevingsgedrag en vermijdingsgedrag dat het kind erdoor en ertegen ontwikkelt, is voor het kind grotendeels of volledig niet merkbaar. Tenminste, op dat moment niet. Later, als jongvolwassene of als volwassene kunnen er allerlei problemen, verslavingen of stoornissen ontstaan.

Normaal

Dat het gedrag van de eigen ouders voor het kind doorgaans normaal is, komt omdat het kind geen ander vergelijkingsmateriaal heeft dan de eigen ouders. Daardoor denkt het kind dat het (redelijk) normaal is zoals het er thuis aan toegaat. Of het kind legt de oorzaak bij zichzelf.

Familie

Hierdoor kan het lang duren voor een kind doorheeft dat het thuis toch wel anders is dan bij anderen. Ook de hele familie is behept met het emotioneel ongezonde gedrag; alleen de specifieke uitingsvormen per familielid verschillen.

Andere werkelijkheid

Als kinderen al glimpen zien van een andere werkelijkheid, is dat doorgaans bij vriendjes of vriendinnetjes. Daar wordt geluisterd. Daar is aandacht, belangstelling en interesse voor de kinderen. Daar wordt gezellig met elkaar gepraat. Daar mogen de kinderen een andere mening hebben en uitdragen dan de ouders. Daar is het gewoon gezellig en leuk! Kinderen die met kindermishandeling te maken hebben, zijn dan ook maar al te graag bij die vriendjes en vriendinnetjes.

 

ouders met kinderen en vriendjes en vriendinnetjes hebben het gezellig

 

Geen formele diagnose

Het probleem met kindermishandeling is dat het geen formele diagnose is. Als het al gediagnosticeerd wordt, wordt er verder nauwelijks of geen inhoud aan gegeven. Ik hoor regelmatig dat klanten van een andere hulpverlener hebben gehoord dat ze emotioneel verwaarloosd zijn of dat er sprake is geweest van parentificatie. Waarna er verder niets mee gedaan was. Omdat hulpverleners niet weten wat er nodig is om daarvan te herstellen? En er zijn geen medicijnen voor.

Wereldwijd handboek

De wereld van de psychische gezondheid werkt met een wereldwijd gehanteerd handboek, de DSM-5, waar kindermishandeling niet in wordt genoemd. Terwijl kindermishandeling naar mijn mening de oorzaak is van veel psychische problemen en stoornissen die in het handboek worden vermeld. DSM is de afkorting van Diagnostic and Statistical Manual of Mentol Disorders. Of te wel: Diagnostisch en Statistisch Handboek voor Mentale Stoornissen. De 5 staat voor de 5de herziene versie.

Gevolgen van kindermishandeling

Wat kunnen de gevolgen zijn van kindermishandeling? De gevolgen van kindermishandeling zijn velerlei. De gevolgen ervan zijn in feite oneindig, omdat het er bij ieder individu anders uitziet. Gevolgen kunnen onder andere zijn:
afhankelijkheid in een relatie;
angst voor afwijzing;
angst voor controleverlies;
verlatingsangst;
bindingsangst;
besluiteloosheid, geen keuzes kunnen of durven maken, twijfelen;
boosheid, een kort lontje, ergernissen, frustraties;
burn-out of overwerkt zijn;
conflicten op het werk;
depressieve gevoelens, dips, je down voelen;
postnatale depressie;
eenzaamheid;
fobieën;
over je grenzen laten gaan, je grenzen niet aangeven;
impulsief of obsessief gedrag;
machteloosheid, hulpeloosheid;
piekeren, in je hoofd leven, je hoofd vol hebben;
pleasegedrag;
niet bij je gevoel kunnen komen;
niet weten wat je wilt met je relatie/werk/leven;
redderrol, hulpverlenerrol, ouderrol;
schaamte;
schuldgevoel;
slecht slapen;
stress en spanningen;
veeleisendheid, perfectionisme, een te groot verantwoordelijkheidsgevoel;
langdurig verdriet, emotionele pijn en onrust, rouw dat niet minder wordt;
vermoeidheid, futloosheid, doelloosheid, je nergens toe kunnen zetten;
dingen niet afmaken;
relatieproblemen;
bewust of onbewust vermijdingsgedrag;
verslavingen;
moeite hebben met het aangaan van contacten;
moeite hebben het het ontwikkelen en onderhouden van vriendschappen;
gebrek aan zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld, minderwaardigheidsgevoel;
zwart-wit denken, alles of niets denken.

Symptomen

Dit zijn de voornaamste symptomen die ik de laatste zes jaar in mijn praktijk ben tegengekomen. Op grond van mijn ervaringen werk ik met symptomen in plaats van met de formele diagnoses. De criteria bij de diagnoses zijn vaak niet eenduidig en willekeurig (bv een duur van ‘twee weken of meer’). Waar mensen last van hebben komt vaak niet overeen met de bestaande diagnoses. Mensen hebben altijd last van meerdere van deze symptomen. Bovendien kunnen symptomen onder meerdere diagnoses vallen.

 

symboolttjes van kindermishandeling

 

Emotioneel gezonde jeugd

Dat wil niet zeggen dat mensen die een emotioneel gezonde jeugd hebben gehad, niet ook last van deze symptomen hebben. Zij hebben dat echter in een hanteerbare mate, of tijdelijk. Omdat ze in hun jeugd vaardigheden hebben ontwikkeld om het bij zichzelf op te lossen. Bij mijn klanten die er niet meer uitkomen, kan ik altijd vormen van kindermishandeling inzichtelijk maken.

Zelf veranderen

Ook kan ik de link leggen tussen waar ze in het heden tegenaan liepen en de oorzaak ervan in de jeugd. Het goede nieuws is dan, zeg ik altijd, dat ze het nu zélf nog (onbewust en onbedoeld!) in stand houden. Daardoor kunnen ze het ook zelf veranderen.

Nageslacht

Een ander gevolg van kindermishandeling is dat we, onbewust en onbedoeld, onze eigen patronen van vroeger doorgeven aan onze kinderen. We denken het oprecht anders te doen dan onze ouders, om er vervolgens achter te komen dat de specifieke uitingsvormen wel anders zijn, maar dat de onderliggende patronen van affectieve verwaarlozing, emotioneel misbruik en geestelijke mishandeling zijn doorgegeven aan het nageslacht.

Roulerende rekeningen

De Hongaars-Amerikaanse psychiater en psychotherapeut Nagy noemde dit fenomeen ‘roulerende rekeningen’. Verticale roulerende rekeningen is als onze eigen patronen worden doorgegeven aan de volgende generatie. Horizontale roulerende rekeningen is als onze kinderen op grond van die patronen van vroeger weer hun partnerkeuze doen.

Partnerkeuze

Bij onze partnerkeuze voelen we ons onbewust aangetrokken tot partners die emotioneel ongeveer even (on)gezond zijn als wij zelf. Omdat we dan onze eigen patronen van vroeger kunnen herhalen. Dat komt ons namelijk vertrouwd voor. Zo herhaalt de geschiedenis zich van de ene generatie op de volgende generatie.

Hulpverlening

In de hulpverlening wordt voornamelijk of alleen aandacht gegeven aan de ouder die voor het kind, in diens jeugd, zichtbaar gedrag vertoonde. Dat is wat ik de dominante ouder noem. Deze ouder was voor het kind zichtbaar boos, schreeuwde, sloeg misschien, of was alcoholverslaafd. Deze ouder vertoonde voor het kind merkbaar gedrag. Dat is ook waarover de cliënt in de hulpverlening kan vertellen.

De andere ouder

De andere ouder was niet opgewassen tegen de dominante ouder. De andere ouder zat in de slachtofferrol, voegde zich, cijferde zich weg. Ik heb gemerkt dat dit ondergeschikte gedrag van de ‘andere’ ouder, net zo beschadigend is voor iemands volwassen leven als het zichtbare gedrag van de dominante ouder.

Ondraaglijk

Het is voor een kind ondraaglijk is om voor zichzelf toe te moeten geven dat het twee ouders heeft die het niet aankunnen. Het kind merkt het gedrag van de ondergeschikte ouder niet als zodanig op, omdat het voor het kind onzichtbaar is. Het kind maakt ook een onbewuste vergelijking tussen de ouders, waarin de ondergeschikte ouder er altijd (vanuit het oogpunt van het kind) veel beter uitspringt.

Slachtoffer

Het kind ziet de ondergeschikte ouder vaak zelfs als slachtoffer van de dominante ouder. Het kind heeft te doen met de ondergeschikte ouder (daar zit doorgaans het emotioneel  misbruik). Dat is de reden dat het kind zich als volwassene aangetrokken voelt tot een partner die hij/zij kan helpen, redden of verzorgen. En daarvoor moet de partner iets mankeren, anders kan er niet verzorgd worden.

Rooskleurig

Door deze aspecten heeft het kind een te rooskleurig en positief beeld van de eigen ondergeschikte ouder. Dat heeft het later als volwassene nog steeds. Het is voor een slachtoffer van kindermishandeling moeilijk in te zien dat de ondergeschikte ouder een even grote verantwoordelijkheid had in de opvoeding als de dominante ouder.

Beide ouders even verantwoordelijk

Beide ouders zijn even verantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen. Doordat de hulpzoekende volwassene zich echter alleen of vooral het gedrag van de dominante ouder herinnert en tijdens de hulpverlening ter sprake brengt, en het gedrag van de ondergeschikte ouder doorgaans onzichtbaar is voor zowel het kind als voor de hulpverlener, blijft het emotioneel misbruik in de jeugd doorgaans onzichtbaar en onbesproken in de hulpverlening.

De ondergeschikte ouder

De ondergeschikte ouder is vaak niet opgewassen tegen de dominante partner. De ondergeschikte ouder kan zelfs bang zijn voor de dominante partner. Hierdoor vermijdt de ondergeschikte ouder te handelen als het belang van de kinderen daarom vraagt.

Ongelijkwaardige relaties

Ik heb ontdekt dat deze ongelijkwaardigheid in een relatie, met een dominante en een ondergeschikte ouder, beschadigend is voor de kinderen die in een dergelijk gezin opgroeien. Deze ouders overleggen niet samen over voor het kind belangrijke dingen. Ze maken zaken niet bespreekbaar. Ze spreken de andere ouder niet aan op diens ongepaste of onhebbelijke gedrag naar de kinderen. Deze ouders zijn niet in staat om samen meningsverschillen te overbruggen of conflicten op te lossen.

Hulpverleners

De kans is aanwezig dat ook de hulpverlener zich niet bewust is van de rol van de ‘andere’ en ondergeschikte ouder van de clënt. De hulpverlener heeft mogelijk zelf de gevolgen van de opvoeding van diens beide ouders niet doorleefd of heeft mogelijk zelf alleen inzicht gekregen in de rol van de dominante ouder.

Wetenschap

In de wetenschap worden, in het onderzoek naar het ontstaan van diagnoses als angst, depressie, eenzaamheid, burn-out, verslavingen en diverse stoornissen, de vormen van kindermishandeling niet meegenomen.

Wonderlijks

Met het onderzoek naar kindermishandeling is iets wonderlijks aan de hand. Het onderzoek naar kindermishandeling gaat alleen over kinderen. Dat die kinderen ook een keer volwassen worden, krijgt weinig of geen aandacht in de wetenschap. Het lijkt wel of er een of andere knip wordt aangebracht tussen kinderen die het slachtoffer zijn van kindermishandeling (40%) en volwassenen. Alsof kindermishandeling alleen over kinderen gaat die later nooit volwassen worden. Dat is overigens nog een reden om voor het woord kindermishandeling iets anders te bedenken.

Niet gevonden

Als kindermishandeling de oorzaak is van de meeste diagnoses en symptomen, zal met het huidige wetenschappelijk onderzoek niet de oorzaken gevonden worden van deze diagnoses en symptomen.

Brein

Wetenschappelijk onderzoek naar angst, depressie en verslavingen e.d. richten zich voornamelijk op het brein. Het onderzoek is er voornamelijk op gericht om iets aan te tonen in het brein. Maar de onderliggende oorzaak van waarom dat betreffende gedeelte van het brein oplicht, daarop moet men nog steeds het antwoord schuldig blijven.

Toekomstig onderzoek

Als de interviewer naar de onderliggende oorzaak van het betreffende symptoom vraagt, is het antwoord dat men dat door toekomstig onderzoek hoopt te ontdekken. Ik denk echter dat de oorzaak niet in het brein, maar in de kindermishandeling in de jeugd zit, en dat de activiteiten in het brein (of de afwezigheid daarvan) een gevolg daarvan zijn. Ik denk dat, zolang onderzoekers niet kindermishandeling meenemen in hun onderzoek, ze niet achter de onderliggende oorzaak komen.

Verbanden

Het wetenschappelijk onderzoek naar diagnoses als angst, depressie, eenzaamheid, burn-out, verslavingen en allerlei stoornissen e.d. richt zich doorgaans op één diagnose. Van deze diagnose wordt gekeken hoe het er uit ziet en/of of er een verband met een ander symptoom is aan te wijzen.

Per persoon verschillen

Het is echter mijn ervaring dat die verbanden, en al helemaal de specifieke uitingsvormen, per persoon verschillen (zelfs tussen de kinderen binnen één gezin) en dat het zoeken naar dergelijke verbanden alleen zin heeft op individueel niveau. Ook wat oorzaak en wat gevolg is, kan per persoon verschillen.

Zorgverzekeraars

De zorgverzekeraars verlangen evidence based onderzoek (onderzoek op grond van wetenschappelijk bewijsom te bepalen welke psychologische hulp in aanmerking komt voor vergoeding. Het succespercentage van de huidige hulpverlening ligt rond de 50%, is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken. Zolang de wetenschap zich niet richt op de onderliggende oorzaken van diagnoses en symptomen, zullen ze volgens mij niet de oorzaak ervan ontdekken.

Taboe

Deze bevindingen maken dat ik van mening ben dat kindermishandeling de grootste blinde vlek van de mensheid is. En omdat het bij kindermishandeling over onze eigen ouders gaat en ook over de ouders van de hulpverleners, de ouders van de wetenschappers, de ouders van de ziektenkostenverzekeraars, de ouders van de politici, de ouders van de beleidsmakers en over de ouders van de schrijvende pers gaat, is kindermishandeling misschien wel het grootste taboe van de mensheid.

Herstel

Het goede nieuws is dat herstel mogelijk is. Toen ik eraan begon, wist ik dat niet. Ik had geen voorbeelden. Ik heb het, met jarenlange hulp en met vallen en opstaan, zelf ontdekt. Ik ben hersteld van een burn-out, van anderhalf jaar emotioneel misbruik door een hulpverleenster, van een relatieverslaving en ik kon een zich ontwikkelende depressie tijdig keren. Ik weet ook hoe het mij gelukt is, wat niet lukte en waarom het niet lukte en ik weet hoe ik het allemaal gedaan heb. Daar help ik nu andere mensen mee.

Gedragsverandering

Dit heb ik allemaal gerealiseerd door gedragsverandering. Voor herstel is het nodig dat je alsnog jezelf emotioneel opvoedt. Dit houdt in dat je alsnog je vroeger weggestopte of geblokkeerde gevoel ontwikkelt en praktische en communicatieve vaardigheden aanleert.

 

overzicht van tafereeltjes in een gezond familiesysteem

 

Gezonde opvoeding

Mensen met een emotioneel gezonde opvoeding hebben hun gevoel en die vaardigheden al kunnen ontwikkelen tijdens hun jeugd. Het is gelukkig nog wel degelijk mogelijk om dat ook later nog te leren. Kindermishandeling is helaas voor 40% van de huidige volwassenen wel hun geschiedenis; het hoeft gelukkig niet ook hun toekomst te zijn.

Als jezelf herkent in dit artikel, dan kan het goed zijn te weten dat ik een videojaarprogramma heb over de top 15 aspecten waar mensen last van hebben als ze willen loslaten. 

In dit videojaarprogramma leer je wat de symptomen precies zijn en over elk van de symptomen leer je wat het feitelijk is (en dat is anders dan je denkt). Je leert hoe het ontstaat en hoe jij er vanaf komt.

  • Piekeren
  • Angst en paniek
  • Depressieve gevoelens, dips, down, neerslachtigheid, gedeprimeerdheid
  • Eenzaamheid, leegte, gemis
  • Slecht slapen
  • Stress, spanning
  • Burn-out, overspannenheid, overwerkt
  • Vermoeidheid, futloosheid, energiegebrek
  • Gebrek aan zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld, minderwaardigheidsgevoel
  • Besluiteloosheid, niet kunnen kiezen, twijfel, spijt, dilemma, geen actie ondernemen
  • Geen grenzen aan kunnen geven, geen Nee kunnen zeggen, pleasegedrag
  • Schaamte en schuldgevoel
  • Boosheid, agressie, frustratie, ergernissen
  • Emotionele pijn
  • Niet kunnen genieten, niet de zin van het leven weten, niet gelukkig zijn, niet weten wie je bent

‘Je leert hoe het ontstaat, hoe jij er vanaf komt/hoe jij het voorkomt.’

‘Je video heeft me meer gedaan dan de psychiater, psychotherapeut en psycholoog in het verleden.’

‘Je geeft concrete en praktische tips om er vanaf te komen’ ‘Jouw videojaarprogramma is geweldig! Het resultaat is de volgende dag al merkbaar. Ik vind het super dat die symptomen herstelbaar zijn.’

‘Door het videojaarprogramma ben ik nieuw gedrag gaan aanleren waardoor ik oude patronen los kan laten! Overlevingsgedrag omzetten in ECHT leven!’

‘Jouw programma is kwalitatief en inhoudelijk hoogstaand. Ik leer er veel van.’

Piekeren

Bekijk de eerste video, over Piekeren gratis en vrijblijvend!

Video zien

Meer informatie over het Videojaarprogramma of het Videojaarprogramma direct bestellen kan hier!

Je kunt dit artikel printen door op het printertje onderaan dit artikel te klikken.

Eerder gepubliceerde artikelen over loslaten kun je hier vinden. In de zijbalk vind je de mogelijkheid om te zoeken op jouw zoekwoorden. 

Neem hier gratis het mini-eBook over loslaten met je mee:  ‘8 Inzichten en 13 Manieren om te stoppen met piekeren en malen en om weer rust in je hoofd te krijgen’. “

Hartelijke groeten,

Ammy van Bedaf MSc

06-53 65 13 59

Universitair geschoolde psycholoog

Cognitieve gedragstherapie

Lidmaatschapsnummer Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) 213178