Hoe zorg je ervoor dat jouw goede voornemen behaald wordt?

De meeste mensen behalen niet het voornemen dat ze zich voor het nieuwe jaar hebben gesteld. Dat heeft niets met het voornemen op zich te maken, maar met hoe ze er mee om gaan.

Een doel in plaats van een voornemen
Het begint met het woord ‘voornemen’: dat gaat waarschijnlijk niet lukken. Een voornemen is niet meer dan dat: een voornemen. Er hoeft niets. Daarom is het beter te spreken van een doel in plaats van een voornemen.

Compensatie voor onvervulde behoeften
Achter ieder gedrag zit een motivatie, een drijfveer of een overtuiging waarom je het überhaupt doet en waarom je het op jouw manier doet. Ieder gedrag is, voor betrókkene, op dát moment, in díe situatie, logisch. Anders was het anders geweest.
Om gedrag te kunnen veranderen is het vaak nodig om te weten voor welke onvervulde behoefte je het betreffende gedrag vertoont. Met andere woorden: waarvoor biedt het compensatie? Wat zit er achter jouw behoefte aan eten, roken, te weinig bewegen? Of achter jouw emotionele pijn of onrust in een relatie of emotionele pijn of onrust na het beëindigen van een relatie?

Je onderliggende behoefte kennen
Die kan variëren van onzekerheid, onvoldoende aandacht, angst, schuldgevoel, eenzaamheid, controle, etcetera. Het is iets wat vaak niet met je eten, je roken, je sportiviteit of je relatie zelf te maken heeft. Toen ik na mijn laatste hele triatlon in 1996 mijn eetpatroon moest veranderen en mijn voedselinname halveerde, kwam ik erachter dat ik met mijn voormalige gezonde eetlust altijd veel aandacht had gekregen. Ik merkte dat het niet zozeer het eten zelf als wel de aandacht dat het me altijd geboden had, wat ik moest loslaten. De compensatiebehoefte verschilt per persoon.
Mensen hadden mij graag te eten, dat bood hén weer dankbaarheid en aandacht voor hun kookkunsten. Toen ik dan ook vaker nee ging zeggen en niet vaker dan één keer opschepte, moesten zij ook inzien dat ik niet meer hun behoeften hierin kon vervullen. Het duurde voor sommigen onder hen even voordat ze het accepteerden dat ze niet meer hoefden in te slaan als ik kwam eten, dat het niets met hen te maken had en al helemaal niet met hun kookkunst.
En aan mijn relatieverslaving (het niet uit een pijnlijke relatie kunnen stappen of het niet in staat zijn om een pijnlijke relatie tot een bevredigende relatie te transformeren) bleken angst voor eenzaamheid, controleverlies en afwijzing ten grondslag te liggen.

Gedragsverandering makkelijker als je je onvervulde behoeften weet
Omdat achter elk gedrag behoeften zitten, is het makkelijker om ander gedrag aan te leren en vol te houden als je weet voor welke onvervulde behoeften bepaald gedrag compensatie biedt. Dan kun je leren om op een andere manier zelf aan die behoeften invulling te geven, waardoor de gedragsverandering makkelijker is.
Voor sommige onvervulde behoeften is het zelfs nódig omdat gedragsverandering anders niet te realiseren is. Dit geldt bijvoorbeeld bij emotionele pijn in of na relaties of bij emotionele onrust en piekeren. Emotionele pijn of onrust en piekeren geven aan dat er op de een of andere manier sprake is van zelfverloochening: je doet jezelf op de één of andere manier tekort. Je emotionele onrust is dan ook een logische reactie op jouw omgeving. Werk aan je eigen zelfverloochening en je omgeving verandert met je mee.

Heeft het stellen van een doel zin? Ja, als aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Hierover lees je in een volgend artikel.

Kortom: een voornemen is te vrijblijvend. Ieder gedrag is op dat moment voor betrokkene logisch. Weten voor welke onvervulde behoefte gedrag compensatie biedt, maakt het makkelijker dat gedrag te veranderen. In andere gevallen is het zelfs nodig te weten voor welke onvervulde behoefte je gedrag compensatie biedt om gedragsverandering te kunnen realiseren. Het is nodig om af te komen van je emotionele pijn en onrust en je gepieker.

[contentblock id=3 img=gcb.png] [contentblock id=4 img=gcb.png] [contentblock id=7 img=gcb.png] [contentblock id=6 img=gcb.png]