Emotionele pijn loslaten

Emotionele pijn loslaten

Loslaten van emotionele pijn is wel degelijk mogelijk door een reëel beeld te krijgen over je jeugd en daardoor over jezelf en je huidige omgeving. Voor loslaten van je emotionele pijn is het nodig dat je inzicht krijgt in je eigen aandeel in je huidige omgeving (relatie, werk, kinderen, ouders, etc) en dat je concrete handvatten krijgt om je nieuw opgedane inzichten feitelijk te integreren in je gedrag.

 Kind

De emotionele pijn die je in het heden voelt, is feitelijk de vroeger weggestopte pijn, van toen je kind was. Die pijn van vroeger wordt nu nog getriggerd door situaties en gebeurtenissen die overeenkomen met situaties die je als kind meemaakte, zoals afwijzing, niet serieus genomen worden, niet gehoord worden, verlating, eenzaamheid en controleverlies e.d.

meisje met emotionele pijn, voor zich uit starend 

Emoties

 Als je die aspecten in je jeugd al niet zou hebben meegemaakt, zouden        ze in het heden niet bij jou getriggerd kunnen worden. Dat je die pijn in    je jeugd wegstopte, is omdat er geen aandacht voor was. Er was geen ruimte voor jou als kind om je emoties toe te staan. Soms was zelfs het tegenovergestelde het geval, bijvoorbeeld dat je je niet moest aanstellen of  dat je ouders geen tijd voor je hadden.

Gepest

Ook als kinderen op school worden gepest, zit de kwetsbaarheid daarvoor al in de jeugd daaraan voorafgaand. Ze voelen zich al onzeker en doordat ze geen weerwoord hebben, worden ze een gemakkelijk slachtoffer voor de pester. De pester, die op zijn of haar beurt ook weer handelt vanuit diens patronen van vroeger: angst om zelf gepest te worden. Pesters wijzen mensen af omdat ze diep in hun hart bang zijn om zelf afgewezen te worden.

jongen met emotionele pijn zit moedeloos met hoofd naar voren gebogen

 Serieus genomen

Als je thuis al vertelde dat je werd gepest, werd daar niet serieus naar geluisterd en werd er niet serieus op ingegaan. En zo kreeg je door dat het  eigenlijk niet zo veel zin had om het aan je ouders te vertellen, want die konden je er ook niet mee helpen of ze zeiden dat je dan maar terug  moest pesten of slaan.

Verlatingsangst

We konden ons als kind buitengesloten voelen, of onze ouders hadden regelmatig ruzie, waardoor we als kind spanningen voelden en angst ontwikkelden. Onderschat wordt hoeveel invloed ruzies tussen de ouders op kinderen hebben. Ruzie tussen de ouders zijn beangstigend voor een kind, want als papa en mama er al niet uitkomen, wat moet er dan van het kind terecht komen? Een blik op de gezichtsuitdrukking van een kind tijdens de ruzie van de ouders is voldoende om dat in te zien.

ouders die ruzie maken met zoontje op de voorgrond machteloos voor zich uitstarend

 Afhankelijk

 Het kind is zowel emotioneel als praktisch afhankelijk van de ouders en daardoor is voor een kind ruzie tussen de ouders levensbedreigend.  Onder andere op deze manier ontstaat verlatingsangst bij het kind, waar  het kind later als volwassene tegenaan zal lopen in relaties of bij het  aangaan van relaties.

Behoefte

De ouders waren er niet voor het kind op de momenten dat het kind daar behoefte aan had. Het kind voelde niet de ruimte om te vertellen waar het mee zat. Het kind voelde niet de ruimte om vragen te stellen. Het kind wist onbewust dat het niet serieus werd genomen, of dat het zelfs werd afgescheept of dat de ouders het te druk hadden. Om een dergelijke teleurstelling te voorkomen, stelde het kind maar helemaal geen vragen meer.

Druk

Ouders die het altijd te druk hadden, vluchtten zo onbewust in hun werk om maar geen affiniteit en affectie met hun kinderen te hoeven aangaan, simpelweg omdat ze daar niet toe in staat waren. En dat waren ze niet, omdat ze dat ook niet van hun eigen ouders hadden meegekregen. Zo weten de kinderen later evenmin wat affectie en affiniteit is.

Wegstoppen

Als we als kind, op welke manier ook, niet serieus genomen worden met ons verdriet of onze boosheid, kunnen we  niet anders dan onze emoties wegstoppen. Als bijvoorbeeld de buurman ons als kind pijn of verdriet deed, konden we naar onze ouders rennen en dan getroost worden. Maar als de eigen ouders de oorzaak waren van je pijn en verdriet, kun je nergens naar toe om getroost te worden. En als onze eigen ouders ons al niet serieus nemen als we zijn uitgescholden door bijvoorbeeld een buurman, waar kunnen we als kind dan nog naar toe? Een kind kan dan niet anders dan diens emoties en ook het eronder liggende gevoel wegstoppen. En zo ontstaat als het ware het geblokkeerd zijn van je gevoel en het niet kunnen uiten van je emoties.

Nuttig

Dat wegstoppen van je emoties en van je gevoel was, toen je klein was, in die omstandigheden, nuttig en functioneel, omdat het voor jou toen te pijnlijk was en je als kind nog niet in staat was daarmee om te gaan. Om dat te leren, heb je juist je ouders nodig, maar jouw ouders hadden het ook niet van hun ouders (jouw grootouders) meegekregen hoe met emoties en gevoel kon worden omgegaan. Omdat er geen aandacht voor jouw emoties en voor je gevoel was, loop je daar nu tegenaan.

zoontje die wanhopig kijkt en vader die begripvol arm om zoontje slaat

begripvolle ouder

Wegstoppen

Als kind hebben we natuurlijk niet door dat we onze emoties niet  kunnen uiten en dat we ons gevoel wegstoppen. Ook als volwassene  hebben we dat niet door. Totdat onze emotionele pijn en onrust zo groot  worden, dat we er niet meer omheen kunnen.

Hulp

Situaties die doorgaans maken dat mensen alsnog hulp gaan zoeken,  zijn bijvoorbeeld een scheiding, het niet in staat zijn tot een evenwichtige en gelijkwaardige relatie, een conflictvolle relatie, ontslag, conflicten met de ouders of met de kinderen of broers of zussen, geen levensvreugde ervaren en niet kunnen genieten, vastlopen in je werk, slecht slapen, futloosheid en doelloosheid of je nergens toe kunnen zetten, depressiviteit, burn-out, eenzaamheid, psychosomatische klachten en verslavingen en dergelijke.

(Non-)verbale boodschappen

Naar mijn mening is de onderliggende oorzaak van deze aspecten het niet hebben gekregen van aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, troost, dat je er mocht zijn, dat je goed (genoeg) was en dergelijke en het tegelijkertijd krijgen van verbale en non-verbale boodschappen dat je het niet kon, niet goed (genoeg) was, dat het aan jou lag, dat je het toch niet zou lukken, et cetera.

Herkend

Nog los van de lichamelijke mishandeling en het seksueel misbruik waar mensen als kind ook mee te maken kunnen hebben gehad. Het klinkt gek, maar ook niet alle vormen van fysiek en seksueel geweld en misbruik worden als zodanig herkend door een slachtoffer. Lichamelijk geweld gebeurt ook op andere manieren dan slaan en schoppen en seksueel misbruik vindt ook plaats op andere manieren dan aanranding of verkrachting.

Overlevingsmechanismen

Bovendien ontwikkelen we als kind als noodoplossing nuttige  overlevingsmechanismen, waardoor we het als kind redden: dingen vergeten of je niet meer goed kunnen herinneren. Dingen nuanceren (“Heeft niet ieder huisje zijn kruisje?”) en relativeren (“Mijn ouders deden het niet bewust. Ze deden het met goede bedoelingen.”). Dingen ontkennen (“Ik heb een liefdevolle en zorgzame jeugd gehad, dus daar kan het niet aan liggen.”). Je leven vol plannen. Zorgen dat er altijd muziek op de achtergrond is (radio, tv), zodat je je niet alleen voelt. Heel veel werken. een verslaving ontwikkelen. Vluchten in relaties. Pleasegedrag. Redderrol.

Wegdrukken

We proberen emoties weg te stoppen, maar emoties laten zich niet wegdrukken, dat is onmogelijk. Ze blijven naar boven komen als ze weer worden getriggerd door een situatie of gebeurtenis die overeenkomt met iets uit onze jeugd. Uiteindelijk is dat maar goed ook, want die emoties en het eronder liggende gevoel geven namelijk aan in hoeverre een situatie wel of niet goed voor jou is. Als je in je jeugd emoties hebt weggedrukt, doe je dat ook in je volwassen leven. Dat is normaal voor jou; het is overlevingsgedrag van je geworden. En net zoals je in je jeugd maar doorging, doe je dat nu ook.

Jeugd

De meeste van mijn klanten weten inmiddels  (door mijn website en blogs) dat het vroeger toch iets anders was dan ze altijd dachten. Sommige klanten denken oprecht dat ze een liefdevolle jeugd hadden, met de liefste vader of moeder van de wereld. Nadat ze inzicht hebben gekregen in de specifieke uitingsvormen van hun patronen van vroeger, kijken ze daar anders naar en begrijpen ze waarom ze emotionele pijn en onrust ervaren.

genieten van kleine dingen, een mozaïek van allerlei fleurige figuurtjes

Herstellen

Mensen die op mijn website komen, doen dat met zoekwoorden waarvan  de oorzaak in die patronen van vroeger zitten (zie hieronder voor een  korte uitleg over die patronen van vroeger). Om te kunnen herstellen van  je patronen van vroeger is het nodig dat je alsnog jezelf emotioneel  opvoedt. De resultaten daarvan zie je al vanaf het moment dat je ermee  aan de slag gaat.

Niet zwaar

Het is niet zwaar, zoals altijd gedacht wordt. Het is moeilijk, zoals het destijds ook moeilijk was om te leren fietsen of om te leren autorijden. Dat was niet zwaar, maar moeilijk. Jezelf alsnog emotioneel opvoeden is ook moeilijk. Het tegenovergestelde is dus het geval: het is zwaar om vanuit je patronen van vroeger te leven.

geniet van je werk, met wit krijt op een kaart geschreven

Logisch

De angst om te veranderen, is ook weer de angst van het kleine kind,  vanuit de jeugd. Toen was er zoveel onvoorspelbaars, waardoor er vaak  controleverlies werd ervaren, waardoor mensen die op mijn website  komen een controlebehoefte hebben die groter is dan gemiddeld. Ook dat is logisch gedrag vanuit de jeugd. Nu ben je echter niet meer dat kleine kind en wat je vroeger niet kon begrijpen of kon aanleren, kun je nu wel.

geniet van je eigen gezelschap, met een hand richting 'gezelschap'

 Niet naar pijn en angst gaan

 In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is het niet nodig om naar je vroeger  weggestopte pijn en angst toe te gaan om te herstellen. Ik heb ontdekt dat het alsnog  toelaten van je vroeger weggestopte verdriet en boosheid in de loop van de tijd je  angst en pijn doen verdampen. En dat het daarentegen ons onbewuste verzét tegen  ons verdriet en onze boosheid van vroeger is, waardoor we in ons volwassen leven  nog pijn en angst voelen. In feite zijn jouw huidige pijn en angst het gevolg van je  machteloosheid als kind. Nu ben je echter niet meer machteloos, maar gedraag je je  nog wel als zodanig. Nu voel je je niet meer afhankelijk van je ouders, maar  bijvoorbeeld van je partner, of van je werk, of van alcohol/eten/roken/tv/social  media e.d. Zij vormen jouw compensatie voor vroeger niet vervulde emotionele behoeften.

Blinde vlekken

Bij mijn klanten die voor een Eendaagse Coaching komen, vind ik doorgaans tussen de 20 en 60 blinde vlekken. Dat zijn onjuiste aannames en interpretaties van waaruit wordt gehandeld en van waaruit andere mensen, dus ook de partner en de eigen kinderen, ouders en broers en zussen, worden bekeken en bejegend. En zij handelen weer op grond van de bejegening die ze van jou krijgen.

geniet van je leven, een tekening met een bord met die tekst in een mooi aandoend landschap

Eigen aandeel

 Loslaten van de specifieke uitingsvormen van vroeger kan door het inzien  van je eigen aandeel in situaties. Ons eigen aandeel is het enige dat we feitelijk kunnen veranderen. Omdat we niet ons eigen aandeel in willen  zien, zijn we voortdurend bezig de ander te veranderen: onze partner,  onze collega’s of baas. Dat is tevergeefs. Sommigen, zoals ik destijds, doen  dat tot ze burn-out en relatieverslaafd raken. Vanaf het moment dat ik  met mijn eigen aandeel aan de slag ging, kon ik niet alleen herstellen,  maar ging ik mezelf ook alsnog ontwikkelen.

Reëel beeld

Doordat ik een reëel beeld kreeg van mijn opvoeding en dus over mijn ouders, kreeg ik een reëel beeld over mijzelf en daardoor een reëel beeld over mijn partner en vervolgens over andere mensen in mijn omgeving. Van daaruit kon ik gezonde keuzes maken en kon ik leren wat ik moest doen om te genieten van het leven.

Kortom: loslaten is het inzicht krijgen in je eigen aandeel en het daarmee aan de slag gaan, waardoor je alsnog emotioneel gezond gedrag aanleert, waardoor je vervolgens alsnog je volledige ontwikkelingspotentieel aanboort.

Als je iemand kent die geïnteresseerd zou kunnen zijn in dit artikel of in dit blog over Loslaten, kun je dit artikel naar betrokkene doormailen door te klikken op het envelopje onderaan deze tekst.

[contentblock id=3 img=gcb.png] [contentblock id=4 img=gcb.png] [contentblock id=5 img=gcb.png]

Gerelateerde artikelen

Leer anderen loslaten...