7 belangrijke gedragsveranderingen die mij hebben geholpen bij mijn loslaatproces

Leer anderen loslaten...

Belangrijke gedragsveranderingen

Voor herstel van een symptoom is gedragsverandering nodig.
Een gedragsverandering betreft de verandering van emotioneel ongezond en belemmerend gedrag, in emotioneel gezond en bevrijdend gedrag. 

Als ik kijk welke aspecten mij enorm hebben geholpen bij mijn herstel van mijn jeugdpatronen, en dus bij mijn loslaatproces, zijn dat onder andere de 7 belangrijke gedragsveranderingen hieronder. Er zijn meer gedragsveranderingen nodig voor herstel; dit zijn 7 belangrijke gedragsveranderingen. Ik beschrijf ze in dit blog in het kort.

Tijdens een Eendaagse Coaching (voor informatie daarover zie onder aan dit blog) kan ik ze toepassen op jouw situatie, waardoor jij ze makkelijker kunt toepassen. Ook kijken we dan naar de optimale prioriteitstelling binnen alle gedragsveranderingen in jouw situatie. 
Dit zijn 7 gedragsveranderingen:

1. Het kleine kind in ons

Ik heb een soort knip/scheiding gemaakt tussen de grote en de kleine Ammy. Ik ben dus onderscheid gaan maken tussen de grote en de kleine Ammy. De grote Ammy was destijds 41 toen ik ermee begon. Ook gaf ik de kleine Ammy een leeftijd, en dat was de leeftijd die het eerste bij me opkwam: de kleine Ammy was 7 jaar. Van klanten hoor ik leeftijden van 3-4 jaar tot 12, 13, 14 jaar, afhankelijk van wat ze hadden meegemaakt.

 

gedragsverandering

 

Vastgelopen

Het was namelijk deze kleine Ammy die in haar jeugd allerlei gevoelens en emoties had moeten wegstoppen en die dingen meemaakte die ze liever niet had meegemaakt. Waardoor ze later vast was gelopen in haar relaties en in haar werk. Het was de grote Ammy die alsnog de kleine Ammy emotioneel ging opvoeden.

Knip

Ik had de volgende mantra: Het is van de kleine Ammy, het is van vroeger, het is voorbij… Je vult hier je eigen voornaam in.
Met de woorden het is voorbij bedoel ik dat vroeger, jouw jeugd dus, feitelijk al lang voorbij is. Maar voor jouw brein dus nog niet, want je handelt nog steeds vanuit je patronen van vroeger. 

Toelaten

Doordat ik die knip (dat onderscheid) had aangebracht tussen de grote en de kleine Ammy, en die zin jaar in jaar uit als een mantra in mijn hoofd herhaalde, durfde ik ook mijn vroeger weggestopte angst toe te laten. Mijn kindbrein zat namelijk nog vol met verdriet, emotionele pijn, boosheid, angst, e.d.. En de grote Ammy (die toen 41 jaar was) gaf de kleine Ammy elke keer de gelegenheid om haar vroeger weggestopte verdriet, emotionele pijn en boosheid e.d. toe te laten. 

2. ‘Niets’ gaan doen

Hierdoor was ik in staat, elke keer als ik me bijvoorbeeld boos, bang, verdrietig of angstig voelde, om dan ‘niets’ te gaan doen en te kijken wat er dan ging gebeuren. ‘Niets’ doen houdt het volgende in: ik ging dan op de bank zitten en dacht aan de kleine Ammy, aan mijn jeugd. Ik pakte een foto van mezelf uit mijn jeugd, of ik zette muziek op waarmee ik wist dat ik makkelijker bij mijn verdriet kon komen. Ik keek vervolgens wat er gebeurde. De ene keer kwamen er tranen, de andere keer niet, beide is even goed.

Actief toelaten

Waar het om ging was dat er eindelijk, na zoveel jaren, ruimte en tijd was voor de vroeger weggestopte emoties van de kleine Ammy. Tot dan toe had ik dat, onbewust, allemaal weggestopt. Ik heb ontdekt dat het juist dit actief toelaten (ervoor gaan zitten en het de ruimte geven (in plaats van ons er onbewust tegen verzetten) waardoor we het kunnen toelaten.

Grip

Je doet het dan gecontroleerd, en daardoor hou je er grip op. In plaats van dat het je overkomt en je het weg blijft stoppen. Dan blijft het er namelijk zitten en komt er op onverwachte en ongewenste momenten alsnog uit. Bovendien neemt het in de loop van je leven toe. 

Toegelaten

Er waren vele momenten in de loop van de weken, maanden en jaren daarna dat er verdriet en later ook boosheid uit kwam. Hierdoor merkte ik dat er onder angst ook altijd verdriet zit. Door het besef dat (een van) je ouders er niet altijd voor jou was als je ze nodig had. Ik leerde dat onder verdriet weer boosheid zit, en daaronder weer verdriet, en daaronder weer boosheid, etc. En zo heb ik in de loop van de jaren al die vroeger weggestopte emoties toegelaten. 

3. Eigen aandeel

Ik ben mezelf gaan aanleren om, in alle ongewenste situaties die mij overkwamen, naar mijn eigen aandeel te zoeken. Dat deed ik op aanraden van een deskundige. Hij liet mij zien dat ik in alles altijd ook een eigen aandeel had gehad, hoezeer onheus behandeld ik ook was. En het is inderdaad waar: hoe gemeen of onredelijk de ander ook is, je hebt hier ook een eigen aandeel in, al is het maar doordat je je dat gedrag láát aanleunen en je je er niet aan kunt onttrekken.

Onmacht

Het is dan bijvoorbeeld je eigen onmacht om anders te reageren: om op tijd iets te doen met de signalen die je zag, of om je grenzen aan te geven, of om vragen te stellen, of om weg te gaan als je dat zou willen. En dat je dat nog niet kunt, vloeit weer voort uit jóuw jeugd. Ik praat het gedrag van de ander beslist niet goed. Het is jammer genoeg alleen niet mogelijk om ándermans gedrag te veranderen. Het is alleen mogelijk om je eígen gedrag te veranderen. Pas als je jouw eigen gedrag verandert, verandert de situatie. 

4. Onttrekken aan een machtsstrijd

Ik leerde mezelf aan om, als ik me aan iemands gedrag ergerde of als ik boos werd op iemand, om dan mijn mond te houden en in gedachten die mantra te herhalen: (Mijn boosheid…) is van de kleine Ammy, is van vroeger, is voorbij… Aan de moeite die het je kost om je mond te houden als je boos bent, kun je merken hoeveel boosheid je hebt weggestopt. Het duurde een maand of drie voordat het me voor de eerste keer lukte. 

 

gedragsverandering bij ruzie

 

Makkelijker

Als het je de eerste keer is gelukt, gaat het de keren daarna makkelijker, tot het een gewoonte wordt. Juist door je boosheid niet naar de ander te uiten, kom je bij je vroeger weggestopte emoties, zoals je vroeger terechte boosheid of verdriet over het onrecht dat je als kind hebt meegemaakt. Dat moesten we vroeger wel wegstoppen, omdat er toen geen ruimte voor was om die te laten zien. Nu kan de grote (jouw voornaam) de kleine (jouw voornaam) helpen om al die vroeger weggestopte emoties er alsnog uit te laten komen. 

Mantra

In plaats van mijn ergernis of boosheid naar de ander te uiten, leerde ik mezelf dus aan om mijn mond te houden. Dat lukte me door op dat moment mijn mantra keer op keer te herhalen in mijn hoofd: Is van de kleine Ammy, is van vroeger, is voorbij… En dan ging ik naar een plek waar ik mijn boosheid alsnog kon toelaten, om te ontdekken dat er dan regelmatig verdriet uitkwam, of boosheid. Zo merkte ik dat onder angst vroeger weggestopt verdriet en weggestopte boosheid zat.

Nergens naar toe kunnen

Voor een kind is het namelijk heel beangstigend als het nergens naar toe kan met de dingen waar het mee zit. Het kind voelt zich dan niet serieus genomen of in de steek gelaten. En die angst moet het kind dan ook wegstoppen. Het is deze vroeger weggestopte angst die later de kop opsteekt, als we in situaties komen die overeenkomst hebben als die in onze jeugd, toen we ook onbeschermd waren. 

5. Gemoedstoestand bijhouden

Ik heb gedurende ongeveer een jaar, driemaal daags, mijn gemoedstoestand bijgehouden. 
Ik deed dat niet met cijfers van 1 tot en met 10 (omdat ons brein dan onbewust een onderscheid maakt tussen voldoende en onvoldoende), maar bewust met ++   +   +-    –   en   —
Dit bood me veel meer dan ik voor mogelijk had gehouden! Niet alleen leerde ik naar mijn gevoel te luisteren, wat natuurlijk nieuw voor me was. Ook werd ik steeds beter in het bepalen van de score en in het benoemen van wát ik voelde. 

Triggers

Doordat ik het bijhield, kon ik na drie maanden ontdekken waardoor mijn toenmalige dips getriggerd waren. Ik zeg: ‘getriggerd waren’, want de oorzaak van mijn dips zaten in mijn jeugd.   
Wat zelfs nog belangrijker was, was dat ik mijn gemoedstoestandsverslechteringen en mijn gemoedstoestandsverbeteringen uit het overzicht kon halen. De triggers die mijn gemoedstoestand verslechterden, verwijderde ik vervolgens uit mijn leven of ik zocht er een andere oplossing voor, door het bijvoorbeeld uit te besteden. En de triggers die mijn gemoedstoestand verbeterden, vermeerderde ik. Dat heb ik jaar na jaar gedaan. Dat is mede de reden dat ik nu een voldoening schenkend en gelukkig leven leid. 

6. Hoe reageert de ander op mij

Ik ben gaan kijken hoe iemand anders op mij reageerde. Als iemand bijvoorbeeld boos reageerde, terwijl dat helemaal niet mijn bedoeling was geweest en ik dat helemaal niet wilde, ging ik nadenken over wat IK had gedaan dat kennelijk die boosheid bij hem of haar had veroorzaakt.

 

hoe reageert de ander op mij

 

Licht verwijt

Ik wist inmiddels dat die boosheid van de ander uit diens eigen jeugd kwam (het was dienst vroeger weggestopte boosheid) en dat ik het niet veroorzaakte maar niet meer dan triggerde. Maar waardóór had ik het getriggerd? Zo merkte ik dat in mijn vraag bijvoorbeeld een verwijt had gezeten, door bijvoorbeeld het woordje ‘dan’. Vergelijk maar eens de vraag: “Hoe laat ga je eten?” met “Hoe laat ga je dan eten?”. In het laatste zit een licht verwijt verpakt. En dat kun je merken aan de reactie van de ander.
Dit is slechts één voorbeeld uit de vele dingen die ik hierdoor leerde. 

7. Opnieuw leren praten

Ik was al een paar jaar bezig met mijn loslaatproces. Maar omdat ik toch nog weer drie keer boos werd binnen een week, nam ik het besluit om, in principe, niet meer te praten. Echt waar… Ik dacht: beter niets zeggen dan iets zeggen wat ik niet wil.
En het bleek als een tierelier te werken!
Ik reageerde natuurlijk nog wel op vragen als “Wil je thee of koffie?”, maar voor de rest hield ik zo veel mogelijk mijn mond dicht.
Als ik bijvoorbeeld een vriendin op bezoek had, liet ik háár zoveel mogelijk praten en vertellen, en stelde ik alleen doorvragen, om haar maar te laten praten. En tijdens vergaderingen liet ik eerst alle anderen aan het woord, voordat ik mijn zegje deed. 

Vele voordelen

Hierdoor merkte ik de vele, vele voordelen:
Ik leerde écht luisteren. En ik kan nu zeggen: luisteren is het allerbelangrijkste aspect van onze communicatie (met vragen stellen op de tweede plaats).
Ik had nu namelijk ook aandacht voor non-verbale communicatie (die ons vertelt hoe de ander het wérkelijk vindt), zoals iemands gezichtsuitdrukking van verdriet/boosheid/angst/verlegenheid, e.d., slikken, wegkijken, stil worden, etc., etc., etc.

Oordeelvorming

Ik hoorde nu ook echt andermans mening in plaats van dat ik al tegenargumenten zat te bedenken terwijl de ander nog aan het praten was. Herken je dit? 
Ik kon nu daarentegen andermans mening meenemen in mijn eigen oordeelvorming. Hierdoor merkte ik dat ik in vergaderingen een afgewogen mening ten gehore kon brengen, die tot mijn grote verbazing regelmatig werd overgenomen. 

Dit zijn, in het kort, 7 belangrijke gedragsveranderingen van de gedragsveranderingen die ik mezelf heb aangeleerd. 

Leer anderen loslaten...

Eendaagse Coaching 

‘Oprecht kan ik zeggen dat mijn leven en hoe ik ermee omga aan het veranderen is’

‘Ik ben blij dat ik bij je ben geweest. Het heeft mij kracht gegeven. Ik heb zo veel nieuwe inzichten in mezelf gekregen en de handvatten die je hebt gegeven. Dat ik weet hoe ik verder kan geeft rust. Er gebeuren veel positieve dingen.’

‘Bedankt dat je me de spiegel hebt voorgehouden.’

‘Het is wel een eye-opener hoor. Heel fijn. Ik voel me opgelucht. Dat ik nu beter kan verklaren hoe de dingen zijn van vroeger. Ik heb nu een beter zicht op mijn eigen gedragingen.’

Eendaagse coaching

Eendaagse coaching in loslaten

Klik hier voor informatie

Je kunt dit artikel printen door op het printertje onderaan dit artikel te klikken.

Eerder gepubliceerde artikelen over loslaten kun je hier vinden. In de zijbalk vind je de mogelijkheid om te zoeken op jouw zoekwoorden. 

Neem hier gratis het mini-eBook over loslaten met je mee:  ‘8 Inzichten en 13 Manieren om te stoppen met piekeren en malen en om weer rust in je hoofd te krijgen’. “

Hartelijke groeten,

Ammy van Bedaf MSc

06-53 65 13 59

Universitair geschoolde psycholoog

Cognitieve gedragstherapie

Lidmaatschapsnummer Nederlands Instituut voor Psychologen (NIP) 213178